ترجمه : 69 دسته اى از يهود و مسيحيها آرزو دارند كه بتوانند شما را گمراه كنند ليكن نمىفهمند كه جز خود را نتوانند گمراه كنند . 70 اى مردمى كه با كتابهاى آسمانى سرو كار داريد چرا به قرآن و آيات خداوند كافر مىشويد [ و آنها را انكار مىكنيد ؟ ] با اينكه مىبينيد حقّ است و از جانب خدا است . 71 اى علماى يهود و نصارى ، چرا حق و باطل را با هم مىآميزيد و منكر حق مىشويد ؟ [ با اينكه خود مىدانيد ] [ و حقّ را از باطل تشخيص مىدهيد ] . شأن نزول : مجمع : از ابن عبّاس و سدى نقل كرده‌اند : عدّه اى از علماى يهود با يكديگر قرار گذاردند : در اوّل روز اظهار تمايل باسلام كنند و چون شب شود بگويند : ما اين دين را پذيرفتيم ولى پس از دقت و رسيدگى معلوم شد در اين دين حقيقت نيست و از آن منصرف شديم ، چون مسلمانان اين عمل ما را بينند در دين خود شكّ خواهند كرد براى اينكه بعلم ما ايمان دارند و خواهند گفت : اينها مردمان حق طلب هستند و بينا ، و چون اين دين را پذيرفتند و بعد منكر شدند معلوم مىشود گفته هاى پيغمبر بىاساس است ، و در نتيجه موفّق مىشويم چند تن از مسلمانان را از دينشان برگردانيم . آيت 72 براى اين سخن آنها نازل شد . ترجمه ى آيت 72 : گروهى از آنان كه با كتاب آسمانى سرو كار دارند با يكديگر گفتند : اوّل روز به آنچه بر مسلمانان از آسمان آمده بگرويد و به آخر روز آن را منكر شويد تا شايد آنان از دين خود بازگردند . 73 ولى شما مسلمانان سخن كسى نپذيريد و باور نكنيد مگر از آن كسى كه پيرو دين شما است . اى پيغمبر بگو : راه درست آن است كه خدا نشان دهد و به هيچ كس بمانند آنچه بشما داده‌اند دين و كتاب نداده‌اند و استدلال و محكوم كردن به پيشگاه پروردگارتان را براى كسى فراهم نكرده‌اند . و نيز بگو : هر بخشش و فزونى در توان خداوندى است كه بهر كس بسرنوشت كرده و خواهد ، مىبخشد كه او گشاده توان است و دانا . 74 كه هر كس را خواهد ويژه ى مهر خود كند و او را بخشش بسى بزرگ است . سخن مفسّرين : « ودّت » 69 مجمع : « ودّت » بمعنى « تمنّت » است و چون